Have a look!

Tck De Grens

Tck De Uitweg

Tck De Overzet

 

“There

are three basic

questions:

 

What does the client want?”

- Steve De Shazer -

 

 

meer

Verscheidenheid dwingt tot differentiatie en creativiteit. De duidelijk afgebakende doelgroep, 17-jarige jongens en meisjes vanuit een problematische opvoedingssituatie of met een als misdrijf omschreven feit, die zich in een trainingscentrum voor kamerbewoning wil voorbereiden op het zelfstandig wonen, bestaat nog nauwelijks.

Meer en meer stellen we vast dat jongeren die zich, wel of niet uit eigen keuze, aanbieden voor een begeleiding binnen Tck, een zeer gedifferentieerde achtergrond en problematiek meebrengen. En dan gaat het niet alleen om de variatie in gezinscultuur, etnische achtergrond of levensverhalen.

Al deze jongeren willen bij de start vooral een plek om te wonen en (eventueel) ondersteuning om hun leven verder in handen te nemen. Ze kunnen ondanks de aanwezigheid en steun van (één of meerdere stief/pleeg/biologische/wettelijke) ouders, niet meer ten volle thuis wonen. De enige gemeenschappelijke noemer vinden we nog in het “ergens weg willen”, “zich alleen voelen staan”, “geen plaats hebben”, “zich mislukt voelen”, “vast zitten”. Ze willen zich bij de start van Tck bijna allemaal “voorbereiden op zelfstandig wonen, een diploma halen of werken en sparen”. Het gepaste antwoord op de Tck-intake! Enkele weken later, wanneer ze opgenomen zijn en een dak boven hun hoofd hebben, is dat uitgangspunt al minder dwingend. Ze willen vooral graag op Tck om ergens weg te zijn en omwille van de vrijheid.

De opvang en begeleiding van deze jongeren en hun gezin start steeds met de overtuiging op team dat ze, juist door hun moeilijke verleden, recht hebben om het te proberen in Tck. Een uitspraak die zeer veel  gehoord (en gewaardeerd) wordt na zoveel argumenten voor of tegen een opname. Een uitspraak die steeds het begin wordt van een lange zoektocht naar de wijze waarop we deze of gene jongere en hun gezin kunnen ondersteunen naar het opnieuw en meer zelf in handen nemen van hun eigen leven. 

Eens onderweg lijkt het dikwijls meer op koorddansen dan begeleiden. De echte hulpvragen en doelstellingen, moeilijkheden en beperkingen komen pas na enkele maanden naar boven. En die blijken dan niet zo eenvoudig in ons Tck-model te passen. Begeleiding op maat, creatieve oplossingen zoeken binnen de bestaande realiteit en een individuele benadering van een jongere en zijn gezin wordt hierbij steeds dwingender. Niet de vraag “is dit nog tck?” moet beantwoord worden, maar wel “wat kunnen wij in deze situatie met de ons toegemeten middelen doen voor deze jongere en zijn/haar gezin?” Kamertraining wordt meer een werkinstrument dan een model. Het is een vaststelling.

De vraag van de kip en het ei kan ook hier zeker gesteld worden. Worden wij gedwongen tot meer creativiteit en (soms ver) buiten de Tck-lijnen kleuren door de grotere variatie in de moeilijkheden waarmee we te maken krijgen bij de jongeren die naar ons doorverwezen worden of worden er meer dergelijke jongeren bij ons aangemeld omdat we blijk gegeven hebben van elk van hen een ernstige kans te geven? Zoals meestal is het antwoord niet te achterhalen en dus ook niet echt belangrijk. Belangrijk is wel dat ons instrumentarium beperkt is. En dat we door de cliënten en hun hulpvragen (nood)gedwongen inderdaad intersectoraal gaan handelen en zoeken. 

Externe diagnose en advies, zorgvragen, korte of langere klinische opnames, ondersteunende begeleidingen, medicatie, overleg met ouders en derden, onderhandelen over bijzondere trajecten en projecten en zeer minimale verwachtingen kleuren het uitgebreide palet aan interventies. De opdracht wordt: begeleiden, overleggen en coördineren, vertrekkende vanuit de groeiende hulpvraag van de betrokkenen, rekening houdend met hun tempo. Uitkijken en zoeken naar mogelijkheden die nuttig kunnen zijn, wat werkt voor en in samenwerking met de cliënten.

Het vraagt van ons meer beroepsvaardigheid, bewust nadenken over “wat” en “hoe” we iets zeggen of doen. We hebben Tck, het team, onze kennis en ervaring, de taal en de realiteit als werkinstrumenten. Samen met de jongere, de ouders en eventueel andere belangrijke personen of instanties, gaan we op weg. Ieder vanuit de eigen specifieke kennis en ervaring, elkaar gidsend. 

 

 PROBLEEMERICHT               OPLOSSINGSGERICHT       

  • Ziekte                                        Gezondheid
  • Wat is moeilijk?                         Wat is mogelijk?
  • Klacht                                        Kracht
  • Oorzaak                                    Doel
  • Verleden                                   Toekomst
  • Regel                                        Uitzondering
  • Taal representeert                    Taal schept
  • Visie hulpverlener                     Visie cliënt
  • Weerstand                                Samenwerking
  • Afhankelijkheid                         Eigen kracht